BAŞARISIZ (?) İNFAZ

Söylemezde ikinci kışa ramak kalmıştı. Eksi kırk dereceyi gösteren, termometreyi çatlatan soğukların ayak sesi, yakından duyuluyordu.

Sanki ulusal bayrama hazırlanan merasim bölüğünün, eğitim çalışması titizliği, düzen ve disiplin içinde hazırlık devam ediyordu.

 Kara kış, gri renkli üniformasını giymiş,  ipek fularını takmış, beyaz kemer ve teçhizatıyla;  elleri yumruk yapılmış,  kollar ı omuz hizasına kadar kırılmadan düzgün uzanan, merasim yürüyüşüyle sanki türbindeki protokolü selamlıyordu.

Yüksek dağ ve tepelerin başına düşen kar, postalların üzerindeki beyaz tozluğu andırıyor,  sabahları Aras Nehri vadisine düşen kırağı, günlük hava sıcaklığının nabzını hem tutuyor hem de ölçüyordu.

Akşamları soba yakmadan, evlerde oturma zamanı gelmiş ve geçmişti. Akşam olunca bacalardan gökyüzüne doğru tezek duman ve kokusu alelade yükseliyordu.

Gündüz gözüyle, başınızı hangi yöne çevirseniz; baktığınız istikamette, omzunda koca bir davul, duyduk duymadık demeyiiin, kara kış kapıdaaa diye avaz avaz bağıran, tellal sesi işitiliyordu. 

Tellal, hem kış geliyor diye bağırıyor,  hem de uzaktan kulağa hoş gelen davul sesini, Erzurum’un folklor ekibine baş bar oynatacak kıvraklıkta, güfteleri seslendiriyordu.

Kar yere bir düşse; Doğu Anadolu Bölgesi, kış uykusuna yatacak! Altı  ay boyunca, koca ayak misali ayak tabanını yalayacak. 

Doruk, doğaya bakıp,  görünen kışın gelişini, bilinçaltına kara kalem resmini çizerken; petrol ofisi köşesinden Aşağı Söylemez köyü Muhtarı göründü.

Üzerinde takım elbise vardı.

Yaklaşınca selam verdi, daireye birlikte yürüdüler. Bina dış kapısından içeri girip, ayaküstü koridorda konuşmaya başladılar.

Doruk!

-Hayrola Muhtar, çok şıksın!

-Vilayetten geliyorum komutanım.

-Ne işin vardı der gibi yüzüne baktı.

-Bizim, Yukarısöylemez köyü ile aramızda ihtilaflı bir arazi var. Yukarısöylemez muhtarı İlçe kaymakamlığına müracaat etmiş. Gayrı Menkule Tecavüzün defi için ilçe Kaymakamlığından karar çıkarttırmış…

Onun için gitmiştim,  hallettim.

Nasıl hallettin?

Nasıl hallettiğimi sorma komutanım.

Sizi de unutmadım, sizi de görmeye geldim deyiverdi.

Doruk!

 Ne yaptın niye geldin bir daha tekrar et dedi.

Siz i de unutmadım…

 Doruk karşısında duran muhtarın çenesine, sağ avucunun içiyle, öyle bir aparkat yapıştırdı ki, muhtar neye uğradığını şaşırdı. Salonda üç dört adım sendeleyerek geri geri gitti, dış kapının yanına düştü.

Doruk nasıl öfkelenmiş, bağırmışsa odasında santral başında oturan PTT Memuru Reis, ikinci kattaki Nüfus Memuru İsmet bey ve İçerideki askerler merakla kapıda bitiverdiler.

Muhtar düştüğü yerden kalktı, başından düşen şapkasını eline aldı, yüzü utançtan kızarmış bir vaziyette, süt dökmüş kedi sesizliğinde karakoldan çıktı ve arkasına bakmadan gitti.

Keyfi kaçmıştı Doruğun...

Makamına girdi,  öfkesi sigaradan çıkartıyordu. Bahçede bilinçaltında çizdiği gökyüzüne boğum boğum uzanan tezek dumanı yerine, kendi ağzından ve burnundan tütün dumanı odaya doluyordu.

Kendi kendine söyleniyordu.

 Bu n ne cesaret?

Bu nasıl bir cüret, ne küstahlık?

Yaklaşık bir hafta sonra,  Muhtar’ın sözünü ettiği, 5917 sayılı yasaya dayanılarak İlçe Kaymakamlığınca verilen, Gayrı Menkule Tecavüzün defi hakkındaki kanuna göre alınan karar, infaz için karakola geldi.

Doruk, kararı alınca, İlçe J. Bölük Komutanı Subaşı’nı aradı! Hafta içinde  olup biteni bütün çıplaklığıyla anlattı ve takımdaki asker mevcuduyla, bu  kararın infazının zor olacağını, hatta imkânsızlığını ifade etti.

Subaşı, sen İnfaz için hazırlığını yap, gününü tespit et, benden yardım iste,  sana takviye kuvvet göndereyim sözü verdi.

Doruk, yardımcısına görev yazdı.  Tebligat evraklarını ve infaz gününü tebliğ için görev verdi, devriye çıkarttı. Hafta içinde kış gelip bastırmadan, evrak infaz edilecekti.

Tebligat yapıldıktan sonra mesaj halinde durum İlçe J. Bl. K.lığına yazılı olarak bildirilip, takviye kuvvet talep edildi.

Bir Çarşamba sabahı, saat 10 00 sıralarında gayrimenkul’ün bulunduğu yerde gerekli tedbir alındı. Karara göre tecavüz edilen ve tecavüzün def edileceği, tarlaların yakın çevresinde,  gerekli emniyet tedbiri alındı. Kararın infazı için, harekete geçildi. 

İnfaz başlarken, Karayazı'dan, Merkez J. Karakol Komutanı,  bir timle takviye kuvvet olarak olay yerine intikal etti.

Mütecaviz durumda görünen Aşağı söylemez Köy Muhtarı ve İhtiyar heyetinden kimse tebligata rağmen olay yerine gelmemişti.

Durum tutanakla tespit edilip, infaza başlanıldı. Tarlaya Traktörler girdi, karar gereği yer Yukarı Söylemez köyü Muhtar ve azalarına yerinde teslime geçildi.

İnfazın başlamasından kısa bir süre sonra, Aşağı söylemez köyünden infaz bölgesine, köyde ne kadar kadın, kız, çoluk çocuk varsa toplu halde, infaz mahalline doğru öfke içinde yürüyüşe geçmişti.

Kalabalık, olay yerine yaklaşınca, Köyün erkeklerinin de, bir traktör dolusu ana yoldan yukarı söylemez köyüne doğru geldiği görüldü.

İşin garibi, Jandarmanın tedbir aldığı olay mahalli, uzaktan görünmeyecek bir şekilde kuşatılmıştı. Kalabalık Olay yerine yaklaşınca, yüksek tepelere yerleştirdikleri köylüler, bilinçli olarak ayağa kalkıp kendilerini göstermeleriyle fark edildi.

Doruk, sağlıklı bir karar vermeliydi. Silahlı adamlar uzakta, onlara ulaşma şansı yok. Lakin kadınlar çocuklar, onlarla jandarmayı karşı karşıya getirmek doğru olmazdı. Hatta mevcut kuvveti itibariyle de mümkün değildi.  Çevre emniyeti için görevlendirdiği askeri olduğu yerde mevzilendirdi. Tarlayı sürmek için gelen Traktörleri, durdurdu. Kadın kız ve çocukların geldiği yöne doğru tek başına yürüdü.

Kadınlar şaşırmıştı!

Belki de böyle bir tavır beklemiyorlardı.

Korkup kaçacak diye mi düşünmüşlerdi?

Bu sorunun cevabı hiç alınmadı.

Doruk, gitti ne yapmak istiyorsunuz, devlete karşı ayaklandığınızın farkında mısınız?

Hani Erkekleriniz nerede?

 Siz gidin, onlar gelsin!

Ben Şimdi infazı erteliyorum.

Lakin hepiniz hakkında jandarmaya mukavemetten, görevini engellemekten işlem yapacak sizi mahkemelerde süründüreceğim diye çıkıştı.

Kadınlar birbirine baktı, sessizce geri döndüler ve dağılıp gittiler. Karayazı'dan Takviye için gelen arkadaş, olay yerinde yoktu.

Hadise sakinleşip, ortalık yatışınca ortaya çıktı.

Doruk neredeydin bir ara kayboldun deyince, Bölük komutanına telefon etmeye gittim, komutanı olayı haber verdim. Birazdan Ütgm Subaşı burada olacak dedi.

Doruk benim hiç aklıma gelmemişti,  köy halkı jandarmanın üstüne taş ve sopayla yürürken ortalıktan kaybolmak diye imalı bir çift söz söyledi ve olay yerinde, olup bitenleri detaylı bir tutanakla tespit edip, olay yerinin krokisini de çizerek İnfazın yapılamamasının belgelendirdi.

Sonra Mevzilerdeki askerleri topladı, Askerler toplanırken J. Ütgm. Subaşı’da çıka geldi. Birlikte durum değerlendirilmesi ve kritiği yapıldı.

Kararın İnfazı,  Erzurum İl Jandarma Alay Komutanlığı emrindeki J. Komando Bl. K.lığından takviye alınarak, yapılması konusunda fikir birliğine varıldı. 

Bürokratik işlemler,  devam ederken kar yere düştü ve kar yağınca, gayrı menkule tecavüzün defi hakkındaki,  kararının infazı istemeden kış sonuna kaldı.

                                                  …/…

Bir Kış İki Yaz

Bugün pazar! Doruk, bir aksilik çıkmazsa, günü eşi ve kızına ayıracak. Transistorlu PHİLİPS radyoda Türk sanat müziği şöleni var. Dönemin unutulmaz sanatçısı, Melihat Gülses,  Bimen Şen’in bestesi, hicaz makamındaki  “Yıllar ne çabuk geçti o günler arasından” şarkısını yorumluyor.

Şarkıyı dinlerken, daldı gitti. 

Şöyle geriye döndü geçen günlere bir göz attı.

Söylemeze geleli bir kış, iki yaz geçmiş. İki yıllık şark hizmetinin yarısından çoğu gitmiş, azı kalmış. Günler o kadar hızlı koşuyor ki, Aras nehri, Hazar Deniz’ine doğru akarken, zamanın  iki at boyu gerisinde koşuyor ve , nal topluyor.

Geçen iki yaz bir kış boyunca, emniyet ve asayiş, İç Anadolu ya da Ege ve Marmara bölgesini kıskandıracak kadar düzgün

Sarıtaş köyü yaylasında vukua gelen, sığır çobanı cinayetinden başka, Ağır Ceza Mahkemesi görevi kapsamına giren başka bir suç işlenmemiş.

Çullu köyündeki Tuluk hırsızlığı, Eyüpler köyündeki İntihar vakası ve Aşağı Söylemez köyündeki, yaşlı adama gönüllü kaçan genç kız vakası sayılmazsa; kayda değer bir zabıta olayından söz edilmeyecek.  Ufak tevek, takibi şikâyete bağlı, kabahat nevinden olaylar, meri kanunlara ve de Jandarma teşkilat görev ve yetkileri yasa ve yönetmeliğince de önemsenmemiş.  

Radyo’da Türk sanat müziği konseri devam ediyor.

Gülses’ten sonra sanat Güneşi zeki Müren “Öyle dudak büküp, hor gözle bakma, Bırak küçük dağlar, yerinde dursun, Çoktan unuturdum, ben seni çoktan Ah, bu şarkıların, gözü kör olsun” diyor…

Şarkılar birbirini kovalarken, manyetolu telefon çaldı.

Arayan Hizmet aracı şoförü Çevik’ti..

Söylemez Bucak J. Takım Komutanlığı Hizmet aracı eski Şoförünün teskeresine sayılı günler kalmıştı.

Yerine verilen şoför J eri Ramazan, Söğüt Jandarma Ulaştırma Eğitim Komutanlığında kurs görmüş, yeni dağımdan gelmişti.

Sözün özü daha acemi sayılırdı.

Karayazı ilçe Jandarma Bl. K.lığı. Dağıtım emrinde Araç teslim edilmeden önce, eski Şoförle birlikte çalıştırılsın, yetiştirilsin diye emir yazmıştı.

Arayan eski şoför, yeni şoförle çalışmak için izin istiyordu.

Doruk çok uzağa gitmeden, Bucakla Çullu köyü köprüsü arasında dikkatli bir şekilde çalışmalarına müsaade etti.

Hizmet binası ikinci katında ikamet eden Doruk, Aracın park yerinden çıkışını, kara yoluna girişini,  pencereden izledi.

Yeni şoförün direksiyonda olduğunu gördü.  Ayrıca,  pencereden seslenerek, yavaş ve dikkatli olması, sürat yapmaması konusunda uyardı.

Aradan birkaç saat geçmeden, Yeni şoför Ramazan'ın, koşarak nefes nefese geldiğini haber verdiler. Telaşlanmıştı Doruk!

Koşarak aşağıya indi. 

Ramazan ağlıyordu…

Ne oldu kötü bir şey mi var dediğinde, hıçkırarak; Çevik karakoldan çıktıktan sonra direksiyonu benden aldı. BP’ nin önüne varınca Sağlık ocağı Sekreteri Gıyasettin ve Personel Nizamı arabaya aldı.

Çullu köyüne giderken, sert virajda karşımıza öküz arabası çıktı. Arabaya çarpmamak için direksiyonu kırınca, şevden aşağı arabayı devirdi.

Arabanın arka kasasındaki Gıyasettin olay yerinde hayatını kaybetti. Nizamet'tin hafif yaralı. Çevik korkusundan gelemedi, olay yerinde dedi.

Doruk, yanına yeteri kadar asker aldı, hızla olay yerine intikal etti. Olay yerinde alınması gereken önlemleri aldı, normal bir zabıtası olayına el koyuyormuş gibi, olay yeri zabtını tuttu, krokisini çizdi, Sanık şoför, J.Eri Çeviği gözaltına aldı,

Maktul’ün bulunduğu yeri, hasara uğrayan aracın konumunu, C. Savcısı gelinceye kadar korumak için yeterli tedbiri aldı ve karakola döndü.

 Vukuat raporunu hazırladı, telefonla yazdırdı. Sağlık ocağına haber gönderip, Sağlık memuruna vukua gelen elim olayı duyurdu.

Öğleden sonra, İlçe J.Bl. K. Subaşı, İlçe C. Savcısı, İlçe Hükümet tabibi geldiler. Olay yerinde gerekli adli ve idari işlemler yapıldı.

Hasarlı hizmet aracı çekildi.

Maktul yakınlarına teslim edildi. Yalnız Jandarma değil, Sağlık ocağı ve Söylemez bucağı yasa bürünmüştü.

Doruk meslek hayatı boyunca bu elim olayı hiç unutmadı, ne zaman alayı hatırlasa burnunun direği sızladı.

Ve de hala sızlıyor…

RoTa

                                

Kaybettik rotamızı, görünmez çoban yıldızı

Okyanus sis bora dalga, uyuyor çarkçıbaşı

Güvenli bir liman arıyor, sığınacak gemi

Köpek balığı sarmış, sürüyle etrafımızı

Umut ışığımız söndü, ne gökte yıldız, ne ay

İstikamet zifiri karanlık, vay halimize vay

Kasvet çökmüş, çepeçevre kuşatan Deniz’e

Zapt edildi kale, elimizde ne ok var ne yay

Hayal Denizi

13.06.2020

NUTUK

Hele durun telaşlanıp korkmayın! Size nutuk çekmeyeceğim. Sosyal bir yaramıza merhem sürecek, yaranın iyileşmesine yardımcı olmaya çalışacağım.
Birkaç hafta önce sosyal medyada gezintiye çıkmıştım. Facebook’ta sörf yaparken, üyesi olduğum guruplarda paylaşılan; ilginç paylaşım ve yorumlarla tanıştım.
Mustafa Kemal Atatürk’ün bizzat kaleme aldığı ve TBMM kürsüsünden, 6 günde okuduğu, Büyük Nutuk’un tanıtımı vardı.
Tanıtımın aktörü, FOX TV Ana Haberi Bülteni Sunucusu Falih Portakal!
Olayın özü “NUTUK” okuma vakti!
Amaç:
Türk milletini içine düştüğü gaflet ve derin uykudan biran önce uyandırma. Demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devleti iken; saltanata yelken açan Türkiye Cumhuriyetine sahip olma içgüdüsünü canlandırma.
Konuyu işlerken, aklıma bir soru takıldı. Nutuk’la ilgili bir şey yazmalı mıyım?
Cevap açık ve net hayır…
Niçin Hayır?
Bu soruya evet dersem, beni okuyan siz değerli okuyuculara haksızlık etmiş olacağımı düşündüm.
Biliyorum ki, bu yazıyı okuyanlar Nutuk’la ilgili; benim bildiğimden çok daha fazlasını bilir!
Benden daha çok okumuştur.
Öğleyse bu yazıyı yazma ihtiyacı nereden çıktı?
Paylaşımın altında okuduğum, bir hanımefendinin yazdığı yorumdan!
Paylaşımın altında tahmin edeceğiniz gibi birçok yorum vardı.
Fatih Portakal’a teşekkür eden, Nutuk’la ilgili düşüncelerini paylaşan, eleştirenler, gırla…
Kısaca ifade edilmek istenirse, demokratik bir ülkede olması gereken, düşünen insan tepkisi yansımıştı.
Mustafa Kemal Atatürk Cumhuriyeti kurarken, zaten Türk Milletinin “Fikri Hür, Vicdanı Hür İrfanı Hür” olmasını istememiş miydi?
İstemişti elbette.
Paylaşımın altında ki kişilerin, farklı düşünmesi ve düşüncesini paylaşmasıyla, Atatürk’ün istikbalde hayal ettiği Türk Milleti profili de yansımıştı.
Lakin bir hanımefendinin yazdığı “ “Bizim Kitabımız Kur’an ve Peygamberimizin Sünneti” biz onu okuruz mealindeki yorumu farklılık arz ediyor.
Nutuk Kur’an okuma mı diyor? Türkiye Cumhuriyetinde ezan sesi yankılanıyorsa, Kur’an okunuyorsa, bunlar Nutuk’ta yazılan ve altı çizilen tarihi başarının zaferin meyvesi değil mi?
İşte hanımefendinin bu yorumunu okuyunca; bilinçaltımdan bir ses bana avazı çıktığı kadar bağırdı.
Bu yoruma sessiz kalma!
Sordum ne yazayım?
Onu da ben mi söyleyeceğim?
Anadolu’da yaşayan sensin.
Havasını koklayan, suyunu içen, meyvesini yiyen sensin sen!
Baharı, Yazı, Sonbaharı Kışı; hâsılı dört mevsimi gören de sen!
Yaylasına çıktın
Dağında davar güttün
Ovasında çift sürdün
Denizinde Yüzdün!
Irmakları“Fırat, Dicle, Asi, Yeşil Irmak Kızıl Irmak, Gediz, Menderes, Meriç, Arda ve Tunca” ezberledin.
Ne yazacağını bana mı soruyorsun diye ufaktan haşladı.
Bu fırçayı deyince, İçimden bir ses yavaşça kulağıma :“Kuran ve Hz Muhammed’in sünnetleri İnsana, Ahrette ya da ebedi hayatta, Cennet ya da Cehennem vaat ediyor”. Hâlbuki Mustafa Kemal Atatürk, yazdığı Nutuk’ta Türk Milletine, Cennet bir Vatan, bıraktı. Nutuk Cennet vatanın nasıl, hangi şartlarda; kazandırdığını anlatıyor.” diye yaz dedi.
Sonra, Türk Gençliğine Hitabesini söylevi bitince okuduğunu not olarak düş diye sıkı sıkı tembih etti. Ve ben iç sesimin kulağıma fısıldadığı konuyu işlemeye çalıştım.
Sürçü lisan ettimse, İsmail Dümbüllü’nün direkler arasında çok sık kullandığı “sürçü lisan ettikse affola” sözcüğünün arkasında olduğumu bilmenizi isterim. ::))

ÇOK EŞLİLİK

Anadolu İnsanı, kır çiçekleri gibi çok renkli kotlanmış! Kuşkusuz her bölgenin iklimi, yağmuru, karı çok Anadolu İnsanı, kır çiçekleri gibi çok renkli kotlanmış! Kuşkusuz her bölgenin iklimi, yağmuru, karı çok farklı!
Bölgede açan kır çiçekleri hem çok çeşitli hem de rengi kokusu yöreye, yaylasına, dağına özel. 
Hatta gökyüzündeki Ay ve Yıldızın yere uzaklı, bulunduğu yerden insanlara bakışı, gülüşü değişik…
Doruk, niçin böyle ipe sapa gelmez, abuk sabuk bir giriş yapma ihtiyacı duydu?
Yazının tamamını okuyup finale kadar koşarsanız, nefes nefese vardığınızda bu sorunun cevabı sizde olacak.
İsterseniz ,bugün aynı kareye birkaç olayı sığdıralım.
Kelimelerle, tuvale siyah beyaz resim çizmeyi deneyelim.
Mustafa Kemal Atatürk, 23 Nisan 1920’de Türkiye Cumhuriyetini ilan ederken; çağdaş hukuk devletinin, kadın erkek eşitliği temelinde yükseleceğini düşünüp; kadınların siyasal ve sosyal haklarını da unutmamış ve yasalaştırmıştı.
Ne var ki Cumhuriyetin ne olduğunu anlamakta zorlanan, asırlarca birey olmak yerine, kula kulluk ederek, yaşayan halk, bir türlü Cumhuriyetle ortaya konan büyük resmi bir türlü görmemiş.
Gören de kendi çıkarlarına göre okumuş.
Ne yazık ki bu bölgemizde, Söylemez ve çevresinde çok eşlilik çok yaygın! Evinde yiyecek ekmeğe olmayan birçok sözüm ona erkeğin birden çok eşi var! İki evli olan neyse de, 3 eşli 4 eşli yaşayanların sayısı oldukça kabarık. Türk Medeni Kanun’unun varlığından ve meri oluşundan kimsenin haberi yok!
Doruk köy halkıyla kurduğu sıcak ilişki sayesinde, yakın samimi ilişki kurabileceği, konuşabileceği arkadaşlar edinmişti.
Ara sıra bu arkadaşları Karakola gelir, hem çevrede olup biteni, özetler hem havada sudan konuşulur vakit geçirilirdi.
Yine böyle bir günde, kendi yaşlarında genç bir Söylemezliye çok eşlilik konusun açtı ve kadınların bu konuda ne düşündüğünü sordu.
Aldığı cevap çok ilginç, ilginç olduğu kadar da şaşırtıcı. Kadınlar eşlerine ikinci üçüncü evlilik için kendileri baskı yapıyormuş.
Hatta (!) falan ikinci- üçüncü eşini aldı. Senin ondan bir eksiğin mi var sen de evlen diyen eşler olduğunu anlatı…
Bunları dinleyince, Doruğun kanı dondu. Ne diyeceğini nasıl cevap vereceğini şaşırdı. Konuşma sürüp giderken, komutan sana bir şey daha söyleyeyim aramızda kalsın, diye söze girdi ve 11 Ayın Sultanı Ramazan ayı gelince sende göreceksin.
Ramazanın son günleri yaklaşınca, bölgenin Şıh’ı birkaç adamıyla gelir, köye misafir olur. Şıh kimin evine misafir olursa, ona hizmet etmek için evin hanımından genç olanı seçer ve gidene kadar seçtiği kadın ona hizmet eder. Bu yetmiyor muş gibi Şıh’a hizmet eden kadının kocası, bu rezilliği övünç meselesi eder, orada burada anlatır, deyiverdi.
Doruk ne diyeceğini nasıl tepki vereceğini şaşırmıştı. Sonra dedi, sonra Şıh zekât mükelleflerinden zekatları toplar, bayramdan birkaç gün önce, bir bölük sürüyle köyden ayrılır.
Bizim insanlarımız hala taş devrinde yaşıyor dedi ve cümlesinin sonuna nokta yerine kocaman bir sinkaf yerleştirdi izin isteyip ayrıldı.
Doruğun kafası allak bullak olmuştu!
Kendi kendine konuşmaya başladı.
Devlet böyle mi yönetilir?
İktidar mutlaka eğitim seferberliği yapmalı. Bölge halkını özelliklede, kız çocukları mutlaka eğitmeli. Anayasa Devletin dili Türkçe diyor, ama birçok bölgede kadınlarımız Türkçe konuşmayı, okumayı yazmayı bilmiyor diye söylendi durdu.
Bu konuşmanın etkisi daha geçmemiş, sıcaklığını koruyordu. Bir sabah Aşağı söylemez Köyünden Köy Muhtarı telefonla bir ihbarda bulundu.
Köylerinden genç bir kız kaçmıştı.
Ailesi şikâyetçiydi.
Karakola mı gelmeliydi, yoksa Karayazıya gidip C.Savcılığına dilekçe mi vermelilerdi…
Doruk Muhtara kaçan kızın yaşını, kaçıran adamın kimliğini sordu, sonra nerede bulabilirim diye de ekledi. Muhtar İsterseniz ben kızı da kaçtığı adamı da alır gelirim komutanım dedi.
Köy Muhtarı Ali, sözünde durdu!
Aşağısöylemez’e bağlı bir mezrada oturan sanık ve kaçan kızı, ilk eşiyle birlikte alıp karakola getirdi.
Doruk, Kaçan kızı, kaçtığı adamı, adamın ikinci eşini hep bir arada görünce şaşkınlıktan dilini yutacaktı. Kızın kaçtığı adam 50 yaşının üzerindeydi. Kaçırdığı kızdan başka iki eşi daha vardı. Kız bilerek ve isteyerek, gönüllü olarak adama kaçmıştı.
Kızın Nüfus cüzdanı yoktu!
Önce kızın babasının şikâyetini aldı, Sonra kaçan kızın, Kaçtığı adamın ve adamın resmi nikâhlı eşinin ifadesini aldı. Kız ve kadın Türkçe bilmiyordu. İfadeler Kürtçe konuşmayı bilen J. Eri Askeri tercümanlığında aldı.
Hazırlık evrakı ikmal edilip, hazırlık evrakında ifade verenlerin cümlesi, mevcutlu olarak, C. Savcılığına teslim edilmek üzere, İlçe J. Bölük Komutanlığına sevk edildi.
Bu olayları hatırladıkça Doruk, şimdi siyasi arenada matadorculuk oynayan, biz gelene kadar Kürtçe Konuşması yasaktı, bu yasağa biz kaldırdık diyenleri duyup okudukça, bıyık altından gülüyor ve anıları gözleri önünde dans ediyor.
.../…

NOT:
Görsel resmi İnternet’ten alınmıştır.k çeşitli hem de rengi kokusu yöreye, yaylasına, dağına özel. Hatta gökyüzündeki Ay ve Yıldızın yere uzaklı, bulunduğu yerden insanlara bakışı, gülüşü değişik…
Doruk, niçin böyle ipe sapa gelmez, abuk sabuk bir giriş yapma ihtiyacı duydu?
Yazının tamamını okuyup finale kadar koşarsanız, nefes nefese vardığınızda bu sorunun cevabı sizde olacak.
İsterseniz ,bugün aynı kareye birkaç olayı sığdıralım.
Kelimelerle, tuvale siyah beyaz resim çizmeyi deneyelim.
Mustafa Kemal Atatürk, 23 Nisan 1920’de Türkiye Cumhuriyetini ilan ederken; çağdaş hukuk devletinin, kadın erkek eşitliği temelinde yükseleceğini düşünüp; kadınların siyasal ve sosyal haklarını da unutmamış ve yasalaştırmıştı.
Ne var ki Cumhuriyetin ne olduğunu anlamakta zorlanan, asırlarca birey olmak yerine, kula kulluk ederek, yaşayan halk, bir türlü Cumhuriyetle ortaya konan büyük resmi bir türlü görmemiş.
Gören de kendi çıkarlarına göre okumuş.
Ne ya

Göz Kırptı

Asırlar önce mahlûk mu varlık mı diye tartıştık Karar vermeyince yeşil torbaya koyduk astık Marstaki yıldız sıkıldı yüksekten göz kırptı köre Göremeyince kör söndü meş'ale paraya taptık Necati Kavlak 06.07.2018 Manisa

Şiiri Değerlendirin

Buz Çözülmüş Kar Erimiş

                             

Atalarımız “Tilkinin dönüp dolaşıp, geleceği yer, kürkçü dükkânı” demiş. Doruk’ta İzini bitene kadar, Karadeniz’in güzel İl ve ilçesinde gezdi, tozdu, iyi vakit geçirdi. Birçok  değişik  ekonomik ve sosyal durumu farklı meslekten insanlarla yüz yüze geldi tanıştı.Bakır işletmelerine ait kulüpte, oynanan iddialı satranç oyunları izledi.  Kıbrısçık’ta Briç oynamasını öğrenmişti, Murgul’da da oyun kültürüne satrancı dâhil etti.

 Sonra döndü dolaştı, kürkçü dükkânına geri döndü.

İzne ayrıldığında,  her yer kar ve buz kaplıydı, dönüşü de ise çiçekler açmış, Haziran ayında bahar!

 Buz çözülmüş,  kar erimiş, toprak canlı, ot yeşermiş, kır çiçekleri tomurcuklanmış; çekirge zıplıyor,  karınca katarları ise sessiz yürüyüşte...

Aras Nehri de buzu atmış üstünden, su seviyesi yükselmiş, debi artmış;  varacağı yere geç kalanların telaşı içinde,  doludizgin koşuyor Hazar Denizine…

Kıyısına yakınlaşıp, kendine bakana, laf atana hiç yüz vermiyor.  

Hatta tebessümle bile bakmıyor,  kaşları çatık, bakışları donuk ve bulanık.

Doruk, Aras’ın suratsız bakışına hiç aldırmadı!  

İçinden, kolay değil elbette kış boyu donmak, buz tutmak;  çağlayarak akmamak dedi.

Belli ki şikâyetleri vardı.

Hatırını sorsa, nasılsın dese, bir derdin mi var diye cümle kursa nasıl bir cevap alırdı?

Bu sorular aklında geçince,  dudaklarında şimşek gibi belli belirsiz bir gülümse yandı söndü. Ne demesini bekliyorsun?

Hareketsizlikten omuzlarım tutuldu!

Yanım belim ağrıdı.

Kaslarım hamur gibi güçsüz demez herhalde diye geçirdi aklından.

 Belli ki uzun süren kış yorulmuştu Arası…

O somurtmasın da kim somurt-sun dedi ve nehrin kıyısından sessizce ayrıldı.

Karadeniz Bakır işletmelerinde geçen bir aylık tatil iyi gelmişti Doruğa. Kış mevsiminin miskinliğini atmıştı üzerinden.

Kendine üst üste görev yazdı. Arabayla gidilen, yolu olan yerlere pikapla, yolu olmayan köylere de yaya olarak gitti.

Büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar otlaklara çıkmış,  çoluk çocuk, canlı cansız ne varsa baharı yaşıyordu.

Köylü halkı, tandır başından kurtulmuş, günlük güneşlik havanın tadını çıkartıyordu.

Kız ve erkek çocukları, deyim yerindeyse, ayağa yalın, başıkabak sokaklardaydı. 

Yine ilk mektepler kapanmış, öğretmenler okuldan ayrılmış, yaz tatili başlamıştı.

Meraya dökülen, hayvanların da yüzü gülüyordu. Kuru saman yemekten kurtulmuş, Anadolu'nun mümbit topraklarından enva çeşit otlarla besleniyor, uzun geçen bir kışın miskinliğini üzerinden atmaya çalışıyordu.

Haziranın ilk yarısı geçmiş, havalar bir hayli ısınmıştı.

Bir sabah Sarıtaş köyü muhtarı erkenden karakolun kapısını çaldı.

Kapıdan içeri girdiğinde kötü bir haber vereceği besbelliydi.

 -Doruk!

Hayrola Muhtar?

Muhtar!

Hiç hayır değil komutanım…

Bir sıkıntı mı var?

Yaylada bizim sığır çobanını vurmuşlar.

Çoban ölmüş.

Doruk zile bastı, karakol nöbetçisine, daktiloyu al da gel dedi.  Daktilo gelince, Doruk sordu, muhtar anlattı.

Yine incir çekirdeğini doldurmayacak bir sebepten, cinayet işlenmişti.

Aldığı ifadeden kısaca bir ön rapor hazırladı.

Raporu Karayazı İlçe J. Bölük Komutanlığına Telefonla yazdırdı, Sonra İlçe Jandarma Bölük komutanına da şifaen arz etti.

Sonra,  boylu poslu askerlerden yanına iki er aldı, Çullu köyüne kadar, resmi araçla; Çullu köyünde ise köy muhtarının karakola gelirken köyde hazır edip, çulluda bıraktığı atlarla Sarıtaş köyüne, oradan da olay yerine intikal etti.

Köy Muhtarı Karayazı’dan gelecek, C. Savcısı ve Adli Tabibi karşılamak üzere Çullu köyünde kaldı.

Olay yeri yem yeşil ot ve kır çiçekleriyle kaplı bakmaya kıyılamayacak kadar güzel ve bakir bir dağ sırtı. Ceset koca bir kayanın altında üstünde bir kepenek örtülü, alnında ben garip bir köylü  L yazıyor.

Cinayet sanığı kaçmış.

Yalnız kendi değil yakın akrabaları da köyü terk etmiş. Yörede gelenekmiş, biri cinayet işlerse, tüm aile, köyü terk eder, bir daha da dönmezmiş.

Dönerse aşiret yasası devreye girer,  kan davası kuralları uygulanırmış.  

Doruk olay yerini inceledi, olay yerine ait bir kroki çizdi, bir de tutanak tanzim edip, C.Savışının gelmesini bekledi.

Otopsi heyetinin gelişi çok gecikmedi. Olay yerinde otopsi, maktulün aileye teslimi, ilk ifadelerin alınışı ve diğer rutin işlemler ikindi okunmadan bitti.

İlçe C. Savcısı, Karakol Komutanına, bundan sonraki işler senin sanığı en kısa zamanda isterim diyerek geldikleri gibi geri döndü.

Doruk önce köye indi, sanığın nereye gideceği, nerede saklanacağı konusunda ön araştırma yaptı. Akşam olunca karakola döndü. 

Döner dönmez oturdu daha kapsamlı bir vukuat raporu hazırladı ve sabah Bölük komutanlığına gidecek evraklarla göndermek üzere hazır betti.

Sabah kalkıp koltuğuna oturduğunda, masasının üzerinde Erzurum İl J. Alay Komutanlığı İmzalı bir mesaj! Sanık yakalanmadan Karakol Komutanı karakola dönmeyecek diyordu.

Doruk!

Emri okudu, siz yazmasanız sanki Doruk yan gelip yatacaktı dedi. Yine kendi kendine hizmet kâğıdı hazırladı, Yanına iki Jandarma Eri aldı ve önce Sarıtaş köyüne gitti. Köyde 4 At hazırlattı, İhtiyar heyeti üyelerinden bir de yanına aza aldı.

Üç gün boyunca o köy senin bu köy benim at sırtından inmedi.  Üç günün sonun da sanığın Hasankale İlçesi Köprüköy bucağı mıntıkasında bir köyde saklandığını tespit etti.

Sanığın yerini tespit ettiği akşam karakola döndü,  akşamdan hazırlık yaptı,  sabah erkenden resmi araçla köyü bastı ve sanığı yakaladı.

Emeğinin karşılığını alınca Doruk, bütün yorgunluğunu unuttu.   Görevini başarmış olmanın huzur ve mutluluğu vardı yüzünde.

Bundan sonrası bağımsız (!)yargının göreviydi.

Kim haklı kim haksız, ne kadar ceza alır hiç düşünmedi. Sanık hazırlık evrakıyla bitlikte Akşam olmadan Karayazı İlçe J.Bl. Komutanlığına Teslim edildi.

                                                                                                         …/…